Wiele tych roboty wygląda przeto jak szczegółowa satyra. Kalifornijczyk Lloyd gromadzi wizerunki psów albo kreśli z zaszpuntowanymi oczu coraz to oryginalne konterfekty swojej matki, niezwyklej niezdarne niżże rysunki dziecinne. I o owe właśnie w nich przechodzi – o metafizyczny obraz matki w oczach dziecka. Wyjawia się, iż on sam nie używa tych robót zbyt istotnie (jego matka, jak zasądza, również). Duńczyk Simon Dybbroe Moller, jeden z absolwentów frankfurckiej akademii, w całokształcie oraz baczy, że urządza “absurdalną próbkę”. Pozycjonowanie stron ale owe zwie poszczególnie, że stale łamie sobie makówkę, starając się zwyciężyć intelektualizm, prześladujący go najklarowniej od dziecka. Na wystawie wyobraża jednobarwne malowidła, na jakie zawieruszył rybackie sieci, jak gdyby pożądał ująć w nie kolor. Rozkazuje sami następować pianiście – czyta on lekturę natomiast przy wszelkiej literze siepie w jeden ton. Artysta tytułuje to rzeźbą na temat mieszczańskiej nudy. Z kolei Mandla Reuter z RPA, również szanowany absolwent budy z Frankfurtu, w jednym z pawilonów wystawowych odszedł po prostu kawałek elewacji, odsłaniając znajdujące się za nią pomieszczenie. Tytuł owej produkcji dobiega: “Nic do ujrzenia, nic do ukrycia”. Autor śmieje się, gdy o tym powie. Kanadyjczyk Jeremy Shaw rozwiesił w miastu plakaty z Christiane F. Marketing internetowy , anachronicznym uzależnionym od dragów dzieckiem z Dworca Zoo. Danh Vo z Danii, z urodzenia Wietnamczyk, pracuje nad kalką Statuy Samodzielności w podstawowym pomiarze, w Berlinie wystawił rusztowanie, na jakim zainstalował elementy ramiona z pochodnią.